Degirmen

Hic sen bir su degirmeninin icini dolastin mi adasim?.. Gorulecek seydir o... Yamulmus duvarlar, tavana yakin ufacik pencereler ve kalin kalaslarin ustunde simsiyah bir cati... Sonra bir suru carklar, kocaman taslar, miller, sicraya sicraya donen tozlu kayislar... Ve bir kosede birbiri ustune yigilmis bugday, misir, cavdar, her cesitten ekin cuvallari. Karsida beyaz torbalara doldurulmus unlar... Taslarin yaninda, duman halinde, sicak ve ince zerreler ucusur. Halbuki dosemedeki kucuk kapagi kaldirinca asagidan dogru sis halinde soguk su damlalari insanin yuzune yayilir... Ya o seslere ne dersin adasim, her koseden ayri ayri makamlarda cikip da kulaga hep birlikte kocaman bir dalga halinde dolan seslere?.. Yukaridaki tahta oluktan inen sular, kavak agaclarinda esen kis ruzgari gibi uguldar, taslarin kah yukselen, kah alcalan aglamakli sesleri kayislarin tokat gibi saklayisina karisir... Ve mutemadiyen donen tahtadan carklar gicirdar, gicirdar. Ben cok eskiden boyle bir degirmen gormustum adasim, ama bir daha gormek istemem. Sen askin ne oldugunu bilir misin adasim, sen hic sevdin mi?