viaxe de Gagarin

Doce de abril de 1961: o cosmonauta Iuri Gagarin convertese no primeiro ser humano en viaxar ao espazo exterior. Comezaba a era espacial, e tamen unha decada que traeria grandes cambios. Cincuenta anos despois, Miguel Mendiguren, un home na fronteira dos sesenta anos, mentres vela os dias derradeiros da sua nai nun cuarto de hospital, lembra a proeza do cosmonauta ruso. Daquela el tina dez anos e ganara un concurso escolar de redaccion cun traballo sobre esa primeira viaxe espacial. A raiz diso, os outros nenos pasan a chamarlle Gagarin, un sobrenome que o acompanara durante toda a sua infancia e adolescencia. Mentres se apaga a vida da nai, Miguel lembra os seus anos mozos, na Coruna da decada dos sesenta. Os seus rexentan unha imprenta e unha libraria de barrio, aparentan ser unha familia coma as outras. Mais esconden perigosos segredos que Miguel ira desvelando a medida que se abre a complexidade da vida. Unha vida na Espana desa epoca, coa ditadura de Franco e a represion das liberdades mais basicas, coa ameaza permanente da Brigada Politico Social, a policia secreta do Rexime. E tamen coa oposicion clandestina, barreira imprescindible contra a barbarie. Naquel tempo de mocidade, Miguel tamen experimenta a revolucion interior que supon namorarse. O arrebato da paixon e a dor da ausencia, nunha relacion marcada polas diferenzas de clase. Emocionante historia de amor, engaiolante novela de formacion e da memoria, A viaxe de Gagarin confirma a Agustin Fernandez Paz como mestre da narrativa do noso tempo.