"Tradycja i indywidualny talent"

W utworze "Tradycja i indywidualny talent" (1919) autor rozwija pojęcia "tradycji", "indywidualnego talentu" i "bezosobowości", a także przedstawia format nowego podejścia, w kt rym poeci o ponadczasowym znaczeniu wyznaczają granice oceny geniuszu lub artysty. Eliot kwestionuje powszechne twierdzenie krytyk w, że wielkośc poety polega na jego najbardziej indywidualnych momentach, kiedy odbiega on od tradycji. Eliot wyjaśnia sw j proces depersonalizacji poprzez proces chemiczny. Twierdzi, że umysl artysty jest jak neutralna platyna. Ale co by się stalo, gdyby platyna, w pewnym sensie umysl, nie wzięla udzialu w tym procesie? W innym miejscu Eliot zaleca, aby emocje zawarte w poezji r żnily się od jego osobistych emocji. Jako czytelnik może nie lubic poety, ale jego dzielo może mu się podobac. W takim razie, z czym powinien zmierzyc się czytelnik? Bez teraźniejszości nie byloby przeszlości. W takim razie, jakie są obowiązki obecnego pokolenia, aby ustanowic teraźniejszośc? I jakie są wymagania wobec jednostki, aby byla indywidualnym talentem? Ta książka odpowiada na wszystkie te pytania i wyjaśnia zasady, kt rymi Eliot kierowal się podczas pisania tego eseju.