Os corpos inscritos e os textos escritos

O xenero foi tradicionalmente o obxecto de intercambio, o obxecto devido en mercadoria. O xenero, en tanto que conformacion sexual cultural e en tanto que tecido (textil), fixo recaer ou axudou a atribuir a condicion subalterna sobre a conformada feminidade. Elas son o xenerico, o Outro difuso, mentres que a masculinidade hexemonica se apropiou da condicion de suxeito que ostenta o logos, a capacidade racional, a palabra articulada. Elas foron as encargadas de tecer as inscricions, que eles enunciaron, no tecido cultural. Ao suxeito hexemonico reconeceuselle a alma racional, aos suxeitos subalternos cedeuselles a "e;phone"e;, a voz, propia da alma sensitiva, que non pode decidir o que e xusto ou inxusto, ou entre o ben e o mal. A voz d@ subaltern@ non pode decidir sobre a lei social, non pode escribir a palabra social, pero si debe manifestala no seu corpo, exercer a funcion subalterna de reproducir, de inscribir o ditado. Inscribironse corpos, escribironse textos. Atravesando a antropoloxia, a moda, a arte, a literatura e o mercado, proponse a deconstrucion do xenero, vinculandoo a unha certa emancipacion cultural. "e;Os corpos inscritos e os textos escritos"e; combina a analise filosofica coa creacion literaria en forma de relatos, mesturando xeneros e, finalmente, desfacendoos.