Mechanika tarcia

Tarcie, stanowiące wyzwanie kliniczne, szczeg lnie w przypadku mechaniki ślizgowej, musi byc skutecznie rozwiązane, aby zapewnic optymalne wyniki ortodontyczne. Tarcie to sila, kt ra op źnia lub przeciwstawia się względnemu ruchowi dw ch stykających się obiekt w. Kierunek tarcia jest styczny do wsp lnej granicy dw ch stykających się powierzchni (Drescher et al, 1989)1. Gdy dwie stykające się powierzchnie ślizgają się względem siebie, powstają dwie skladowe calkowitej sily: skladowa fikcyjna (F) jest r wnolegla, ale przeciwna do ruchu ślizgowego, a sila normalna (N) prostopadla do stykających się powierzchni i do skladowej fikcyjnej.Podczas mechanoterapii obejmującej ruch zamka względem drutu, tarcie na styku zamka i drutu może uniemożliwic osiągnięcie optymalnych poziom w sily w tkankach podtrzymujących. Dlatego też zmniejszenie oporu tarcia ma tendencję do korzystnej reakcji tkanek twardych i miękkich. Zaproponowano, że okolo 50% sily przylożonej do przesuwania zęba jest wykorzystywane do pokonania tarcia. Inne czynniki wplywające na op r tarcia obejmują ślinę, rozmiar i material drutu lukowego, kąt nachylenia drutu do zamka oraz spos b podwiązania.