Marilyn

<p>Omring met haar geliefde vywervroue, weet Marilyn sy is nie een van hulle nie.<br>Sy is ? kaivrou, die waterwese wat mans en kinders die dieptes intrek en<br>verdrink. Daarvan getuig haar hele lewe tot hier toe. Dis iets waarmee sy gedink<br>het sy vrede gemaak het.<br>Met die pandemie wat die wêreld op sy kop keer en die ouderdom wat Marilyn<br>al hoe meer bewus maak van haar sterflikheid, is dit seker nie vreemd om bestek<br>op te neem van wat agter lê nie. Dit moet wees waarom haar gedagtes deesdae<br>aanhoudend terug foeter na die verlede toe. So ver terug as daardie jaar toe sy<br>Paul Avenant ontmoet het, en uiteraard ook die tragiese gevolge van dié<br>ontmoeting. Nie dat dit daarna veel beter gegaan het nie. Een onbesonne ding<br>na die ander het sy aangevang tot sy hier op Vywerbaai beland het. Hier waar sy<br>met haar seun kon herenig en, as enorme bonus, die vywervroue leer ken en<br>hegte vriendskappe gesmee het.<br>Sy was sowaar naïef genoeg om te dink die meetsnoere begin nou vir haar in die<br>regte plekke val. Tot die dag voor die eerste grendeltydperk toe sy besef ? mens<br>se sondes haal jou altyd in. Selfs sondes wat jy nie self gepleeg het nie ...</p>