K?rk Mantolu Madonna

Simdiye kadar tesad f ettigim insanlardan bir tanesi benim zerimde belki en b y k tesiri yapmistir. Aradan aylar ge tigi halde bir t rl bu tesirden kurtulamadim. Ne zaman kendimle bas basa kalsam, Raif Efendi'nin saf y z , biraz d nyadan uzak, buna ragmen bir insana tesad f ettikleri zaman tebess m etmek isteyen bakislari g zlerimin n nde canlaniyor. Halbuki o hi de fevkalade bir adam degildi. Hatta pek alelade, hi bir hususiyeti olmayan, her g n etrafimizda y zlercesini g r p de bakmadan ge tigimiz insanlardan biriydi. Hayatinin bildigimiz ve bilmedigimiz taraflarinda insana merak verecek bir cihet olmadigi muhakkakti. B yle kimseleri g rd g m z zaman ok kere kendi kendimize sorariz: "Acaba bunlar neden yasiyorlar? Yasamakta ne buluyorlar? Hangi mantik, hangi hikmet bunlarin yery z nde dolasip nefes almalarini emrediyor?" Fakat bunu d s n rken yalniz o adamlarin dislarina bakariz; onlarin da birer kafalari, bunun i inde, isteseler de istemeseler de islemeye mahk m birer dimaglari bulundugunu, bunun neticesi olarak kendilerine g re bir i lemleri olacagini hi aklimiza getirmeyiz. Bu lemin tezah rlerini disari vermediklerine bakip onlarin manen yasamadiklarina h kmedecek yerde, en basit bir beser tecess s ile, bu me hul lemi merak etsek, belki hi ummadigimiz seyler g rmemiz, beklemedigimiz zenginliklerle karsilasmamiz m mk n olur.