Tres pintores

Foi precisamente na rua Joaquin Loriga, unha das mais empinadas de Vigo, onde o catro de abril de 1985 aquel meu vello Renault 8 decidiu suicidarse da maneira mais elegante que poidades imaxinar. Asi comeza "e;Tres pintores"e;, a obra coa que Cid Cabido volve a narrativa tras recibir o Premio Anxel Fole, logo de nove anos de silencio. Contada en primeira persoa, cunha prosa divertida, capitaneada pola ironia, a mordacidade e o coloquialismo, "e;Tres pintores"e; relata as peripecias de dous amigos que unha noite deciden emprender, sen demora e apenas sen cartos, unha viaxe a Paris a bordo dun vello Renault 8. De fondo, aparece a necesidade urxente de ver mundo que tinan, nos anos oitenta, uns rapaces que pasaron da militancia clandestina contra o rexime a moverse nos ambientes dunha vida pseudo-caralla-intelecto-bohemio-contrariosa. Eles representan, na creacion artistica e literaria, o que hoxe pode considerarse unha xeracion invisible. Co seu xeito tan persoal de entender a narrativa e unha forma de escribir imantada, Cid Cabido ofrecenos a vision critica dunha epoca e duns personaxes, se cadra moito mais reais do que poida semellar, tratados con salientable sentido do humor.