Tek Meyve Portakal Degildir

“Tek Meyve Portakal Degildir, kolay cevaplar sundugu için degil, zor sorular sordugu için rahatlatici bir roman. Sizi rahatsiz eden sey hakkinda konusabilirseniz onu asabilirsiniz de.”– Jeanette Winterson Hayati inançlarina sikica tutunmaktan ibaret bir kadin, küçük Jeanette’i evlatlik aldiginda çok mutlu olur. Bu mutlulugun sebebi, etrafi ne kadar kalabalik görünse de daima yalniz geçirdigi, örselenmis hayatina taze bir soluk geleceginden degil, kendi gibi misyoner bir kadin daha yetistirebilme umududur. Baslarda her sey planladigi gibi gider; küçük kiz, annesini ve dolayisiyla Tanri’yi memnun etmek için elinden geleni yapmaktadir. Ama sonra cemresi yeni düsmüs bahar topraginda beliren o ilk, mucizevi, hem kirilgan hem de güçlü filiz gibi bir soru bitiverir kizin aklinda: Bu ben miyim gerçekten? Dünya edebiyatinin en güçlü feminist seslerinden biri olan Winterson, yari otobiyografik, yari fantastik bu romaniyla, israrla anlamak istemedigimiz en temel meselelerden birine doyurucu bir son çiziyor: En nihayetinde insan, yakinindakilerin beklentilerinide görmezden gelir ve “her seye ragmen” kendini istedigi biçimde insa eder. Dogustan getirdigi sevilme ve kabul görme arzularini hiçe sayacak kadar cesur da olabilir üstelik. Dogrusu, bu kendine inanan herkesin severek ödeyecegi bir bedeldir. Dolayisiyla, evet, tek meyve portakal degildir.