Partindo da imaxe da escultura de Francisco Leiro situada na Porta do Sol de Vigo a autora crea un mundo de fantasia. "e;!Sireno, Sireno!"e; e o relato, en primeira persoa, dun neno que acaba de sufri-la perda do pai por mor dun accidente de trafico e non pode comunicarse coa nai, unha vendedora de enciclopedias, porque ela non e quen de sair do seu illamento. O neno refuxiase nun mundo onirico, no que o debuxo e a unica via de escape, pero so pinta en branco e negro porque vive nun mundo gris; nesa situacion. A descuberta do Sireno, unha estatua deforme que se eleva nunha praza da sua cidade, esperta emocions intensas e contraditorias no seu interior. A partir de enton, sofre unha identificacion fantasiosa que o axudara a caminar na procura das cores. En palabras de An Alfaya, a autora, "e;o Sireno servelle o protagonista de escusa para sair da escuridade na que quedou preso trala morte do pai e descubre nela a beleza do deforme como aposta persoal"e;. Unha fermosa historia, merecedora do Premio Merlin de 1997, que e un reflexo dun alma infantil sensible. Unha historia escrita co corazon, que a autora recomenda lela tamen co corazon, que aposta por afondar nas vivencias e nos sentimentos.