Ozhog

Geroi fantasmagoricheskogo romana "Ozhog" Vasilija Aksenova - pisatel, uchenyj, vrach, muzykant i skulptor - nosjat raznye imena, sovpadaet u nikh tolko otchestvo Apollinarievich. Kazhdyj zhivet svoej zhiznju, odnako s nimi proiskhodjat skhozhie sobytija, vse oni vtjanuty v set avtorskikh assotsiatsij, shutok, pjanykh dialogov i riskovykh ljubovnykh istorij.

Dejstvie proiskhodit v Moskve i Leningrade, v Krymu shestidesjatykh-semidesjatykh godov i v "stolitse Kolymskogo kraja" Magadane sorokovykh-pjatidesjatykh - ili vdrug perenositsja v Afriku, Ameriku, na Lunu. Roman napisan s udivitelnoj dlja semidesjatykh godov, kogda on byl sozdan, svobodoj mysli - nastojaschaja obzhigajuschaja proza. Vozmozhno, otsjuda i nazvanie romana - "Ozhog".


V tu noch v teatre na balkone nochi "Sevilskogo tsirjulnika" davali i Nedodali!
Po zelenym shtoram ja polz naverkh, chtob v knigu predlozhenij vpisat moju ljubov, ljubov k Rossini. Rossini milyj, junyj italjanets, tvoja strana, tvoi nochnye bliki, tvoi fontany, devushki i flejty obmanom mne Nedodany spolna!
Menja naduli javno s uvertjuroj, mne nedodali partiju klarneta, v Rossii mne Rossini ne khvataet, i eto podtverdit ljuboj kontrol!
Milejshij Gertsen, ne budi Rossiju! Ditja ljubvi, naprasno ne starajsja! Puskaj ee razbudit italjanets, brodjaga shalyj v rvanykh kruzhevakh!
Vasilij Aksenov