A guerra era contra nos e unha vision metaforica, poetica e mitica da humanidade que se construe como un compendio de premonicions, relatos e lendas que explique o porque, o como, o para que do pasado, presente e futuro da nosa condicion humana. Por que a humanidade ainda non vive libre e feliz despois de milenios de historia? Que aconteceria se a unica linguaxe posible fose a poesia e a unica ferramenta valida para narrar a metafora? Os poemas de Carlos Da Aira falan de nos, da colectividade, da humanidade, convertendo a palabra nunha arma de conciencia, fuxindo do eu, do egocentrismo, e apostando polo amor como forma primeira de loita, rebeldia e violencia.