Nene baila unha danza de resistencia ao redor de Heinrich, nunha escena de xadrez que os volve invisibles. Os dous sobreviven nun mundo en crise, nun teatro de mascaras onde nada e o que parece e a identidade se torna un xogo, un intercambio efemero entre bambolinas. Asalariados, estafadores ou grandes cinicos, os dous deambulan na procura dunha esquina limpa na costa galega para nadar ou para naufragar, para ocultar o seu amor entre dunas ou para sentirse vivos. Saben que a farsa empeza na propia gorxa. Que o silencio e un baixio que hai que evitar. Que o valor dunha conversa e infinito no perfil das apetencias. Aprecian tanto o que beben coma o ticket que amosa a sua consumicion.