Espressivo

U malenkoji Dari je velichezna, jak svit, mrija. Jak projti do neji cherez labirinti nezdolannikh zhittjevikh perepon? Ta jakos v negodu vrivajetsja sonjachnij promin: Uchitel bere Daru za ruku j vede do svitla. Poruch - druzi j nedrugi, ljubov i zazdrist, bil rozluk i schastja peremog. Scho chekaje Daru naprikintsi shljakhu? A mozhe, tse ne kinets, a tilki pochatok chogos novogo, prekrasnogo, golovnogo? Shljakh do mriji ternistij, ale jogo osjajujut zirki druzhbi ta ljubovi.Vir u svoju mriju, zhivi na povnu silu. U tsomu schastja!