Dyplomacja bismarcka i problem pokoju

Dyplomacja bismarckowska byla polityką wprowadzoną przez niemieckiego kanclerza Otto Von Bismarcka w drugiej polowie XIX wieku. Z jednej strony polityka Bismarcka miala na celu repozycjonowanie i konsolidację rozleglego Cesarstwa Niemieckiego proklamowanego pod koniec wojny z napoleońską Francją w 1871 roku, a z drugiej strony ustanowienie pokoju w Europie znajdującej się na rozdrożu z powodu ekspansjonistycznych ambicji gl wnych mocarstw europejskich. Aby to osiągnąc, ustanowil szereg sojuszy między narodami europejskimi, rodzaj pulapki, aby uniknąc potencjalnego konfliktu w czasie, gdy ekspansjonistyczna rywalizacja między nimi nasilala się zar wno w Europie, jak i poza nią. Wysilki te sprawily, że Berlin stal się dyplomatyczną stolicą świata. Jednak upadek Bismarcka w 1890 r. doprowadzil do zakwestionowania calej architektury politycznej opracowanej przez starego kanclerza i zaostrzenia rywalizacji politycznej w Europie. Doprowadzilo to do wybuchu I wojny światowej.