Drama

Kat r drama nga aktori, regjisori dhe dramaturgu Naun Shundi.

Lufta kund r imorales dhe menduris s dy sistemeve t ndryshme politike vjen p rmes kujtimeve t nj njeriu q i lodhur nga pafuqia p r ta kund rshtuar, i dor zohet menduris q i ka kapluar t gjith . Personazhi i k saj monodrame rr fen me sinqeritetin e tij deri n naivitet t gjith kronologjin e jet s. Komizmi tragjik shp rfaq transformimin q njeriu ka b r n kalimin e viteve e sistemeve, duke e tjet rsuar dhe duke zhveshur nga gjith ka humane dhe jet sore dhe sado t p rpiqet d shp rimisht p r t jetuar i qet me veten e parimet personale n raport me t tjer t, situatat sa vijn dhe komplikohen, duke e pamund suar ekzistenc n e tij. Ai nuk p rpiqet ta ndryshoj realitetin, por p rp litja p r t qen vetvetja i shkakton dhimbje pafund. Gjith ka e dh n bujarisht nga personazhi nuk ka asnj p rqafim apo kthim prapa me p rjashtim t grushteve, talljes, braktisjes, ironizimit.

N diktatur njer zit nuk kan emra, jan numra, duhet t mendojn nj lloj, t vishen nj lloj... I ngjajn nj ushtrie kok qethur, ku askush nuk duhet t nxjerr k mb n m shum nga rreshti. T gjith i mbajn syt te diktatori, i cili n sisteme diktatoriale nuk vdes kurr . Ai sht aty, edhe kur nuk sht i gjall . Mentaliteti q ai l pas kalon nga brezi n brez. Nj dram absurde shqipe mbi sistemin komunist, mbi dhunimin e liris s njeriut,

Nj nat , nj qytetar i zakonsh m, gjen n nj kazan plehrash nj qen t vog l, t braktisur. Vendos ta marr n sht pin e tij. K tu nis dhe komunikimi mes tyre n p rmjet nj gjuhe q e kuptojn dhe e flasin t dy, gjuh s qen rore. Gjat bisedave t nj pasnj shme ata lidhen kaq shum me nj ri-tjetrin, saq vdekja e qenit i shkakton t zotit nj dram t madhe. Gjat bisedave, qeni shp rfaq duksh m aft sit e tij gjykuese, p r njer zit dhe rrac n njer zore. Krahasuar me virtutet dhe vlerat e rrac s qenore, rraca njer zore l shum p r t d shiruar. Njer zit po shkojn drejt vetasgjesimit n p rmjet luftrave t nj pasnj shme. P rkujdesja dhe dashuria p r nj ri-tjetrin, besnik ria dhe ndihma, po z n gjithnj e m pak vend n shoq rin njer zore dhe ndihma p r m t dob tin.

Kur gishti t rheq k mb z n e nj arme, plumbi shkon drejt , por gishti kthehet nga vetja. Kjo dram sht nj k mban alarmi p r vet shfarosjen e njeriut, shfarosjen nga po vet njeriu, e do gjallese tok sore, kafsh t, shpend t, bim t, pyjet dhe burimet ujore, pa t cilat jeta do t zhdukej.