Doroga na dve ulitsy

Esli by u Eleny Lukoninoj sprosili, schastliva li ee semja, ona vrjad li smogla by odnoznachno otvetit na etot vopros. Schaste i gore, pechal i vesele vsegda shli v ee zhizni ruka ob ruku. Elena, kak mogla, oberegala svoikh rodnykh ot neschastij - mirila, uteshala, pomogala perezhit poteri. Esche v molodosti ona ponjala: vsegda est vybor. Zhizn podobna perekrestku, i tolko v kontse puti stanet ponjatno, po toj li ulitse ty poshel.