Como o can ao trousado

O dia anterior, tan solitario e aburrido; e hoxe, tan acompanado polas tuas cartas! Sabela recibe da sua avoa unha terrible herdanza: unha caixa ateigada de fragmentos de vida. Nela, ademais dun monllo de cartas hai toda unha arqueoloxia de pequenos tesouros: envoltorios de azucre, panos de mesa de cafeterias diversas, recortes con debuxos e postais do Museo do Prado. Todo un rastro documental dun namorado do que nunca se escoitara falar na familia. A traves desta herdanza, Sabela tenta recomponer a identidade secreta da sua avoa e a verdade sobre un home que escribia desde as sombras dun tiranico servizo militar. Pero mergullarse nos silencios alleos implica un risco: descubrir que o pasado sempre regresa, como o can ao trousado, teimudo e inevitable, para reclamar o seu lugar no presente. Nesta complexa novela epistolar, a memoria funciona como un crebacabezas de papel onde cada sobre aberto e unha ferida que cicatriza ou unha desaparicion que, por fin, comeza a explicarse.