Como en Alxeria

A comezos da decada dos 60 do seculo XX -unha decada realmente prodixiosa na perspectiva de determinados analistas e, desde logo, de moitos daqueles que a protagonizaron- o mundo enteiro vive momentos de axitacion e incertidume. O 1 de xaneiro de 1959 as tropas de Fidel Castro entraran na Habana e Santiago de Cuba. Dous anos mais tarde, en abril de 1961 -e contando co patrocinio da CIA- ten lugar o desembarco en Bahia de Cochinos, que rematara, poren, co triunfo das forzas revolucionarias fieis a Castro. Asemade, noutra parte do planeta, en Alxeria, vivense os tempos da rebelion contra o poder colonial frances, que conduciran a independencia do pais en xullo de 1962. Cuba e Alxeria, pois; Fidel Castro, Ben Bella... nomes que estan nas mentes, nas conversas, no horizonte diario duns mozos que, entre Madrid e Galicia, sonan con ser quen de sacudir o xugo da ditadura franquista e conquistar, enton, a liberdade para o seu pobo. Mais esa actitude rebelde de esixir un xesto, unha accion romantica que dea cumprida noticia da protesta- e cuestionada por outros sectores da resistencia moi condicionados ainda polo trauma da Guerra Civil e mais as persecucions da inmediata posguerra. Xose Anxel Viana ven ser un deses mozos que se debaten entre a fidelidade ao proxecto dos maiores e mais o afan por conformar unha alternativa propia e radical - como en Alxeria? , velai a pregunta que os obsesiona arreo-. No medio e medio da incerteza, Viana e mais os seus companeiros reciben a inagardada visita de Paloma, unha resplandecente actriz mexicana que, de supeto, remove conciencias e vidas. Amor, paixon humana e politica inician, xa que logo, unha carreira cada vez mais acelerada na cal as esperanzas, as desputas e traizons, o medo e a ousadia aparecen entrelazados nun episodio singular e desconecido que se puido constituir na outra cronica da historia de Galicia e do galeguismo.