Churki da veniki

Vot togda-to ja i uvidel ikh vpervye. Vsja parilka byla polna imi. Belokurye devitsy, kosy po plecham. Djuzhie molodtsy, volosy akkuratno raschesany na probor. Vse v natsionalnykh kostjumakh, slovno na pevcheskij prazdnik sobralis. Odin za drugim vykhodili oni iz parilki i vystraivalis vdol steny, kak budto dlja obschej fotografii. - Kto eto? - opeshil ja.- Poleshki i veniki, - vpolgolosa soobschil Kallela. - Oni vyruchat nas.