antesala luminosa

O inspector Sanchez investiga a identidade de dous cadaveres calcinados que aparecen nas inmediacions da praia corunesa do Matadoiro en plena madrugada de San Xoan do ano 2000. Axina descobre que un deles pode ser Gustavo Gallego, un curman do comisario, a quen se lle encomenda a mision de atopar o seu familiar desaparecido. Cando comproba que esta vivo, inicia a sua busca por distintas cidades mentres vai lendo unha novela escrita polo fuxitivo en terceira persoa que so conten capitulos pares, polo que os feitos narrados polo inspector en primeira persoa funcionan a modo de capitulos impares. Estamos, pois, ante duas medias novelas que se complementan nun xogo metaliterario nada complicado para o lector. Unha das historias transcorre en doce dias e a outra alongase durante vinte anos; estan escritas con diferentes estilos. Crime, intriga, corrupcion, impunidade, whisky abundante, sexo, prostibulos, garitos de xogo... presiden unha das historias; a outra trata sobre o amor, a convivencia, o demo, o inferno -a loucura- como tema catalizador, como antesala luminosa da morte. Estamos ante unha novela mestiza, mulata. Unha novela que paga a pena ler como contribucion a un xenero negro menos xenuino e mais transcendente.