Nadwrażliwośc zębiny

Nadwrażliwośc zębiny (ang. dentin hypersensitivity, DH) to powszechny stan stomatologiczny charakteryzujący się ostrym, przejściowym b lem wynikającym z odsloniętej zębiny w odpowiedzi na bodźce termiczne, dotykowe, osmotyczne lub chemiczne. Występuje, gdy dochodzi do utraty ochronnego szkliwa lub cementu, odslaniając kanaliki zębinowe. Zgodnie z teorią hydrodynamiczną, ruch plynu w tych otwartych kanalikach stymuluje zakończenia nerwowe w miazdze, powodując b l. DH jest najczęściej obserwowany w obszarach przyszyjkowych z powodu recesji dziąsel, ścierania, erozji lub leczenia przyzębia. Leczenie obejmuje środki odczulające (np. azotan potasu, stront, lakiery fluorkowe), materialy blokujące kanaliki (żywice, szklo bioaktywne) oraz terapię laserową, mającą na celu zablokowanie odpowiedzi nerwowej lub uszczelnienie kanalik w.