Ljalja i ljagushachij khor

Prisoedinitsja k ljagushachemu khoru - mechta kazhdoj ljagushki. U maljutki Busi prekrasnyj golos, no ona ne vyshla rostochkom, i khormejster Ljutik ne risknul vzjat ejo v khor, poka Busja ne podrastjot. Ljalja statnaja, zametnaja, no so slukhom i golosom u nejo bolshie problemy: stoilo ej tolko nachat pet, kak vse vokrug zatknuli ushi i razbezhalis v raznye storony.Podruzhki stradajut, ved ikh mechta ne sbylas. No oni ne sdajutsja i polny reshimosti pokazat vsem, na chto sposobny. Dlja etogo Busja zaprygivaet v Ljalin rot i pojot. Okruzhajuschim, i khormejsteru Ljutiku v tom chisle, kazhetsja, chto u Ljali vdrug prorezalis genialnye vokalnye dannye.S pomoschju takogo nekhitrogo obmana devchonki popadajut v khor, no Ljalju muchaet sovest. K tomu zhe Ljalja po zhizni - otlichnaja kulinarka, gotovit s fantaziej, i dlja etogo ej ne nado idti na obman: sup s koreshkami vodokrasa i pirog so strekozinymi krylyshkami i jajtsami muravjov polzuetsja beshenym uspekhom u vsekh obitatelej pruda.V finale knigi i Ljalja, i Busja zanimajutsja tem, k chemu lezhit dusha i chto poluchaetsja u nikh luchshe vsego.Kniga, na pervyj vzgljad, ljogkaja po soderzhaniju, no serjoznaja po vyvodam. Rebjonok mozhet sdelat ikh s pomoschju vzroslogo. Neprosto najti svojo delo, neprosto opredelit svojo mesto v zhizni, no nado probovat, sravnivat i ni v koem sluchae ne pytatsja obmanut okruzhajuschikh. I udacha objazatelno ulybnjotsja vsem trudoljubivym i nastojchivym.