Gun Batimi

Hakikatin PesindeBir kitap dusunun; sayfalari cevirdikce satirlarin arasindan size seslenen, her okumada baska bir kapi aralayan, sizi kendi icinize dogru bir yolculuga davet eden... Gun Batmadan, iste boyle bir eser. Onu siniflandirmak guctur; ne sadece bir siir kitabidir, ne de yalnizca bir felsefi metin. O, bir arayisin, bir cirpinisin, oz e varmanin en kadim yontemleriyle, yani aforizmanin celik iradesi ve siirin ilham meltemiyle kaleme alinmis, cok katmanli bir manifesto gibidir.Gun Batmadan...Bu iki kelime, eserin omurgasini olusturur. Buradaki gun , sadece gokyuzundeki aydinlik degil, insana bahsedilmis olan omur dur. Batmak ise, yalnizca bir son degil, ayni zamanda bir gaflet hli, hakikatten uzaklasma, mnen kararma ve nihyetinde kacinilmaz olan fiziksel sona isaret eder. Dolayisiyla kitabin her bir misrasi, her bir cumlesi, bu kacinilmaz son gelip catmadan once, insanin kendini bilmesi, bulmasi ve aslina donmesi gerektiginin aciliyetini haykirir. Zaman, bir nehrin akisi gibi durmaksizin ilerler ve bu kitap, o nehrin sadece bir kere gecilebilecegini hatirlatan bir uyaridir.