Un rato dixolle a lua e a caixa dos tesouros da poesia de Antonio Garcia Teijeiro. Dentro dela gardase a esencia dos seus versos, a apocema maxica coa que, en palabras de Fran Alonso, a lua imprimiu neles un sabor antigo, un sabor de berce, un sabor sincero que se nos mete dentro . Garcia Teijeiro atesoura no seu haber 25 anos escribindo poesia infantil. Desde a publicacion de Nenos (1988), os seus versos enredan nos beizos dos lectores e lectoras, divertidos, ludicos, pero tamen facendonos sentir, e pensar, turrando de nos cos seus ventos de ideas e emocions brincadeiras . Un rato dixolle a lua espreme, antologados por Fran Alonso, eses 25 anos de poesia infantil. Simpaticos, fermosos, divertidos, sensibles, punzantes, libres, salgados, maxicos, outonizos, perennes , estes poemas transmiten emocion, beleza e solidariedade. Ilustrada por Xose Cobas e musicada por Paco Ibanez (nun CD que se acompana), a poesia de Antonio Garcia Teijeiro agroma cunha enorme forza natural, chea de vida, de luz e de musicalidade.