Zbigniew, a Persian Hapless Metamorphosis

زبیگنیو، دگردیسی ناکام ایرانی داستانی است از زندگی چند ایرانی در مهاجرت؛ کسانی که تلاش می]کنند تا خود را در میهن جدید بازیابند. اما نه میهن جدید آن چنان که می]نماید آنها را به درون خود می]پذیرد، و نه این مهاجران ایرانی می]توانند تکلیف خود را با گذشته]ی خویش روشن کنند. بابک فرزند پدری کتابفروش است. عمه]اش در اعدامهای دهه]ی ۶۰ خورشیدی در ایران کشته شده است. کار در کتابفروشی و بالیدن در خانواده]ای کنش]گر و کتابخوان به او اجازه می]دهد که هر چیز و همه چیز را به دیدی نقادانه ببیند. بابک مدام در پی آن است که برای خود پایگاه استواری بیابد،] اما به هر چه روی می]آورد، نگاه نقادانه]اش دمی دیگر نااستواری آن را بر او آشکار می]کند. بابک در زندگی دیگر مهاجران و شهروندان دارای فرهنگهای دیگر ریز می]شود و زشتیها و زیبایی]های بسیاری را به تصویر می]کشد. بابک جهان را سرشار از ناراستی و کژی و پوچی می]بیند، چندان که نه تنها زندگی برای او پوچ است، بلکه خودکشی را نیز پوچ می]شمارد.در سوی دیگر، شخصیت زبیگنیو است. زبیگنیو نام خودگزیده]ی مهاجری ایرانی است که نام شناسنامه]ایش ابوالحسن است. زبیگنیو در ونکوور مغازه]ی سیگارفروشی دارد و نمی]دانیم که او به چه دلیل از ایران کوچیده است. زبیگنیو در میانسالی، از ایران زن می]گیرد و به طور غیابی با دختری نقاش ازدواج می]کند و او را به کانادا می]آورد. او شخصیتی است رها شده در جامعه، بدون آموزش یا پرورشی سنجیده که سر خود راه خود را رفته است. او تلاش می]کند که هر چیز ناخوشایند را دیگرگونه جلوه دهد، و از همین رو دروغگویی و قلب کردن واقعیت از ویژگی]های اوست، بی آنکه خود به این ویژگی آگاه باشد. همین ویژگی]ها او را یکی از خواندنی]ترین و چند پهلوترین شخصیتهای این رمان می]کند.پر رنگ]ترین درونمایه]ی رمان را می]توان سوگواری برای از دست دادن خانه و خانواده دانست. بابک و زبیگنیو نمایندگان نسلی هستند که در پی یافتن خویش، و با امید به بر پا کردن خانه و هویتی نو تن به مهاجرت می]دهند. اما پس از مهاجرت نیز، انگار به هیچ چیز بند نیستند، پا