Sztuka Rozkladu Ladunków I Ligandów

Niniejsza książka koncentruje się na analizie i kategoryzacji klastr w jon w zintlowych. Podobnie jak inne klastry, takie jak borany, metaloborany, karbonyle i zlote klastry, klastry jon w zintl r wnież podlegają zasadzie walencyjności szkieletu. Na pierwszy rzut oka klastry jon w zintl wydają się skomplikowane, ale po rozlożeniu ich na liczby szkieletowe okazują się uporządkowane i zrozumiale. Jednym ze sposob w wyprowadzenia liczb szkieletowych jest użycie VE = 8n - 2K dla pierwiastk w grupy gl wnej, gdzie VE to liczba elektron w walencyjnych pierwiastka szkieletowego, N to liczba pierwiastk w szkieletowych, a K to liczba szkieletowa pierwiastka. Natomiast dla pierwiastk w metali przejściowych odpowiednie r wnanie to VE = 18n - 2K. Uzyskane liczby szkieletowe można wykorzystac do dekompozycji wzoru klastrowego i wyodrębnienia liczby klastrowej K, kt ra jest liczbą calkowitą. Ten K z odpowiadającym mu elementem szkieletowym n daje nam parametr Kn, to wlaśnie ten parametr Kn ostatecznie daje nam informacje o liczbie elektron w walencyjnych klastra, kt ry zawiera formula klastra. Ponadto parametr Kn dostarcza nam r wnież informacji o wstępnym rozmieszczeniu element w szkieletu.