???? ???????? ?? ?? ??? - My Father Kills Caligula

رمان پدرم کالیگولا را می کشد، نمونه ای مثال زدنی از یک جهان داستانی سرشار از اندیشهٔ انتقادی و خلاقانه است. این رمان، بدون آنکه از قضاوت بازار پررونق سطحی نویسی بهراسد، جهانی پیچیده و تودرتو از معانی می سازد. بی آنکه داستان را افشا کنم، می توان خلاصه گفت که پدرم کالیگولا را می کشد، در سطح نخست، یک داستان عجیب و جذاب دارد که آن را خواهید خواند... این پی رنگ عجیب، در متن لایه های تودرتوی استعاره ها، ساختار روایی پیچیده و پسامدرن، روابط میان متنی با متون ادبی و تاریخی و مذهبی، و فضاسازی های بهت آور ساخته می شود. تحلیل روایت شناسانهٔ این رمان، مستلزم بررسی ساختار پیچیده و عناصر روایی مختلف آن است. رمان، در فرم، از انواع ساختارشکنی بهره می برد از روایت و راوی نامعتبر، تا دخالت های متعدد راوی و متالپسیس (تغییر سطح روایت)، سخن گفتن شخصیت ها با مخاطب و ورود ناگهانی شان به ساحت نقد متن رمانی که خودشان شخصیت های آن اند، سربرآوردن راویان متعدد، ابهام و ادغام شخصیت ها در همدیگر، بینامتنیت در اشاره ها به متون مقدس و تقلید از آن ها، ادبیات داستانی معاصر فارسی و جهان، استفاده از پاورقی ها در تقلید و نقد متون علمی و رخدادهای تناقض آمیز. جالب اینجاست که همهٔ این عدول های فرمی، با درون مایه و سیر رخدادها و شخصیت های داستان، وابستگی معنایی دارد و صرفاً برای ذوق آزمایی و به اصطلاح ادای شکلی به کار نرفته اند. این نکته وقتی روشن تر می شود که به منطق روایت در این رمان توجه کنیم شاید هیچ منطقی جز خواب ، خواب های کابوس مانند و تکرارشونده، نتواند شیوهٔ روایت این رمان را توضیح بدهد. فضاهایی که در این رمان ساخته می شوند، در بیشتر موارد، آن قدر عجیب و تازه اند که با خیال پردازی های آشنا، جور درنمی آیند. و همیشه رخدادها در حالتی میان خیال و واقعیت جهان روایت در حال وقوع اند. نمی توان مرزی میان خیال ها، توهمات، آرزوها، و رخدادهای جهانِ واقعِ روایت برای قهرمان داستان تشخیص داد. حتی گاهی نمی توان مطمئن بود که شخصیت های مختلف، فرافکنی های شخصی&