Konceptualne poczucie szczescia w etyce w Nicomaque

Dla Arystotelesa etyka jest poszukiwaniem szczęścia, a nauka, kt ra mu towarzyszy. Dotyczy to zar wno przyjaźni, jak i cn t. Ale Stagirite nie stara się zrewolucjonizowac moralności, daleko mu do tego. Ponadto, w języku greckim, slowo ęthika jest uformowane z ętosu, co oznacza moralnośc, nawyki życiowe. Szczęście jest zatem wrażeniem aktu najlepszego, najpoważniejszego aktu, kt ry jest daleki od puerability zabawy. "Akt najlepszych sam w sobie jest lepszy, i daje więcej szczęścia". Czlowiek może czerpac wielki zaszczyt z opierania się pokusie przyjemności w celu wykonania swojego obowiązku, i to wlaśnie ta pycha, to dobre sumienie, kt re zapewnia mu szczęście (wewnętrzne zadowolenie, zmniejszenie poczucia winy, itp.), jego pow d bylby dośc bezsilny, aby oprzec się pokusie dewaluacji. Aby osiągnąc ten akt najlepszych, trzeba przejśc przez cnotę. Cnota jest pragnieniem pięknych rzeczy z mocą do ich uzyskania. Szczęście jest jedyną drogą, kt ra prowadzi do szczęścia, a ta droga dla Arystotelesa polega na cwiczeniu cnoty.