Jeta Ka Ngrirë Në Shqipëri

Nj vep r e fuqishme dhe briliante Nj elegji e trishtuar e identitetit, q sjell lot nd r sy. Absolutisht prekese e mahnit se q ther zemren me fjal t m t zgjedhura; nj betej mes demoneve t forcave t erreta dhe energjis hyjnore t prej qielli, br nda do guaske njer zore: "Nga ku ikim prej boshll kut/ p r t mbushur universin"; nj thirrm e p rpjekje p r t ndryshuar planetin, e rr nuar nga lakmia, dhe urrejtje, ku njer riu shfaqet n p r t "jo t shlodh t e zbavitet, por t qaj e t vuaj, mallkuar t p rgjak t/ por kurr , kurr bekuar" n nj truall t denje, p r t jetuar. ndryshe: " sht m kat, m kat t sjell sh k tij ferri, k saj bote/ engj jt q jan t prej qielli/ t'i b sh motra t prej toke" Padyshim p rshkrim perkryer i ndjenjave; vargje t brishta saqe edhe ikja e but drejt vdekjes, n k to poezi ngjan aq normale sa shtrirja e heshtur p r gjum .