Snøkvit

Det var midt på vinteren, og snøfnugga fall som fjør frå himmelen. Ei dronning sat ved vindauget, som hadde ei ramme av svart ibenholt, og sydde. Og medan ho sat og sydde og sågdrøymande ut på snøen, stakk ho seg i fingeren med nåla. Tre dropar blod fall på snøen, og det raude mot den kvite snøen var så vakkert at ho tenkte: Tenk om eg kunne få eit barn så kvitt som snø, så raudt som blod og så svart som ibenholt.