Materinska vidvaga

Potuzhna i vodnochas zvorushliva rozpovid Malki Levin pro vlasnu matir Rivku - rishuchu i vinakhidlivu zhinku, jaka perezhila Golokost i ne vtrachala nadiji, bo bula potribna svojim ditjam.Maltsi bulo tri roki, koli nimetski okupanti vivezli jiji iz sim'jeju do getto u misti Ljudmir (jevrejska nazva mista Volodimir, Volinska oblast). Batko zaginuv pid chas pershogo natsistskogo napadu, ale pered smertju vstig skazati Rivtsi: "Vrjatuj ditej". Popri rozbite sertse j postijnij strakh, vona vikonala obitsjanku. Rivka oberigala Malku ta dvokh jiji starshikh brativ protjagom visimnadtsjati bolisnikh misjatsiv, koli vchinki natsistiv i tikh, khto perejshov na jikh bik, stavali dedali zhorstokishimi. Ale poruch zi strakhom i zhakhittjami getto zalishilos mistse dlja dobrikh vchinkiv, scho dopomogli rodini vizhiti: ofitser Vermakhtu, jakij vrjatuvav jikh vid rozstrilu; polska kravchinja, scho zakhovala brativ u svojij kramnitsi; rodina ukrajinskikh fermeriv Jakimchukiv, jaki perekhovuvali sim'ju, koli soldati SS zakhopili fermu. Jakimchuki vikopali jamu pid komoroju, de sim'ja Malki perekhovuvalasja dovgikh dev'jat misjatsiv, dolajuchi kholod, golod i postijnij strakh buti vikritimi. Naprikintsi vijni, bez domivki i groshej, Rivka znovu zibralas iz silami, schob pobuduvati nove zhittja dlja sebe ta svojikh ditej.
Perekladach
Marija Bagrij