Contos do mar de Irlanda

As cousas do mar non se contan na terra , dixo o Machin de Muxia. Galiza e unha pedra chantada no Atlantico e un espazo marino que abrangue todos os oceanos. Quiza un marineiro do Berbes non saiba onde queda Fonfria, alo arriba na montana, mais todos saben de Capeton, Cape Town, na fin de Africa. Un marineiro do Muro non sabera, quiza, de Olelas, na raia de Portugal, mais todos saben de Antuerpe, que e como lle din en galego do mar a Amberes, o gran porto do Norte. Prodixioso saber gremial, absolutamente vedado a terricolas e terricolos. Compre romper con esta fronteira de silencio. E compre principiar a mollarse na auga mais domestica: o Gran Sol. Caladoiros tan humanizados polos nosos avos que dende hai moitas decadas tenen nome en galego. Embarcate nestas palabras. Alen do paralelo 48 N, o Mar das Galinas, a Cona da Vella, a Ferradura agardan. Esta subindo a marea, ti non quedes varado en seco.