Bi çav û dilê min DAYIKA HEVES

Dayika min, Heves YÜCE, di 89 saliya xwe de wefat kir, û gelek bîranînên xweş û biêş, û nirx li pey xwe hiştin…Di dirêjahiya 20 sal û 97 rojên ku min li girtîgehê derbas kirin de, ew her tim li kêleka min bû; ew her tim şervanek bû, li dijî zordestî, îşkence û vê sîstema ku hewl dida me înkar bike û tune bike disekinî, û tu carî serî li ber fermanên wê netewand.Ji ber vê yekê, wê nasnameya şervanekî berxwedanê bi dest xist—yek ku her dem serbilind sekinî û tu carî serî netewand.Berxwedana wê ne tenê li dijî zordestî, îşkence û makîneya li pişt wan bû; ew her wiha li dijî her cure dorpêçkirina hebûnî û civakî jî bi israr sekinî; wê baş dizanibû ku jiyan di têkoşîn û berxwedanê de ye, ji ber ku jiyanê ev yek bi awayên herî dijwar nîşan dabû. Ji ber vê yekê, wê li gel zarokên xwe li dijî her zehmetiyê şer kir; wê serê xwe bilind girt, li hemberî tu bayê dijwar serî netewand û neçemû…Di vê dema girtîgehê de, ew ne tenê li kêleka min bû, lê her wiha li zarokê min Rojhat jî xwedî derket, ew mezin kir, ji bo geşbûna wî her hewldan kir, ji fedakariyê netirsî û li kêleka wî sekinî; ev yek, ji bo min, ji her nirxandinê wêdetir e.Em ê bên ser hûrgiliyên van mijaran.5.Di dawiyê de, ez dixwazim çend gotinan li ser sernavê pirtûkê bibêjim. Têgeha ''dayik'' têgeheke gerdûnî ye; di hema hema hemû çandan de, ew taybetmendî û wateyên wekî berhemdarî, xwedîkirin, peydakirina stargehê, afirandinê, û bi kurtasî, jiyan bi xwe di nav xwe de dihewîne. HEVES YÜCE, dayikeke konkret û rastîn—Heves Ana, Heves Anne—dayikek e ku van hemû wate û taybetmendiyên gerdûnî bi awayekî herî bêkêmasî di kesayetiya xwe de cî kirine. Ji ber vê yekê, navê ''DAYIK'' ew nav û têgeh e ku herî baş vê çîroka berxwedanê ya ku min vegotiye, kurt dike...